Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic.Three errors indicated in a Table of Errors have been corrected in thetext. The spelling of the book has not been changed otherwise. Wordswith bold characters are enclosed in &.
Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό.Το κείμενο έχει λάβει υπόψη τρία παροράματα. Κατά τα άλλα έχειδιατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρεςπερικλείονται σε &.
&Υπόθεσις του Σοφιστού και Πολιτικού είναι ο Φιλόσοφος.&
Εις την δευτέραν σελίδα του Σοφιστού ο Πλάτων υπόσχεται τρειςδιαλόγους συνεχείς ως ένα, άνευ διακοπής, δηλαδή τον Σοφιστήν, τονΠολιτικόν, τον Φιλόσοφον. Και όμως έχομεν μόνον τους δυο πρώτους. Καιενώ φαίνεται ότι όλοι οι διάλογοι του Πλάτωνος διεσώθησαν, επί τουπροκειμένου επικρατεί &αρχαιόθεν η γνώμη& ότι ο Πλάτων θα έγραψε καιδιάλογον Φιλόσοφον, ο οποίος απωλέσθη πολύ ενωρίς. Ημείς έχομενεναντίαν γνώμην, ότι ο Φιλόσοφος δεν απωλέσθη, αλλά σώζεται ακέραιος,περιέχων μάλιστα το όργανον και την εγκυκλοπαιδείαν του Πλάτωνος,περί τούτου δε έχομεν τας εξής έξ αποδείξεις.
Α'. Η διχοτόμησις.
Ο Πλάτων εις την ιδίαν σελίδα του Σοφιστού ολίγον ανωτέρω λέγει περίτων φιλοσόφων ότι άλλοτε νομίζονται ως πολιτικοί και άλλοτε ωςσοφισταί, τούτο δε θα ήτο παραδοξολογία εφ' όσον δεν ήθελεν εννοηθήως υπαινιγμός και ως εξήγησις του ότι οι δύο προκείμενοι διάλογοι —Σοφιστής και Πολιτικός — αποτελούν τον Φιλόσοφον. Η διαίρεσις δε αύτητου Αληθούς Φιλοσόφου εις Σοφιστήν και Πολιτικόν, ήτο επιτυχεστάτη,όχι μόνον διότι αποφεύγει ούτως ο Πλάτων τον δυσχερή απ' ευθείαςχαρακτηρισμόν του τι είναι ο φιλόσοφος, αλλά κυρίως διότι διχοτομείεπιτυχώς αυτόν εις τα δύο ουσιώδη μέρη του και ούτω διευκολύνειμεγάλως την όλην έρευναν και αντίληψιν του ζητήματος. Συγχρόνως δεαποτελεί τούτο εδραίαν βάσιν της διχοτομικής μεθόδου, η οποία διέπειτο όλον.
Β'. Η ενότης.
Διά να είναι όμως διαρκής η παρουσία του αληθούς φιλοσόφου, ο Πλάτωνεπενόησε θαυμασίως πρώτον να δώση έν προσωπείον εις το πρωταγωνιστούνπρόσωπον των δύο αυτών διαλόγων και να το παρουσιάση ως όλωςάγνωστον, ήτοι ως Ξένον, (υπαινίττεται δε ούτω τον εαυτόν του) καιδεύτερον να παραστήση ενιαίαν και συνεχή την συζήτησιν των δύο τούτωνδιάλογων.
Γ'. Η αποκήρυξις της θεωρίας των ιδεών.
Η εκλογή δε του ονόματος &Ξένος& δεν είναι τυχαία αλλά σκοπιμωτάτη,διότι υπαινίττεται ο Πλάτων την μεγάλην αυτού τελειοποίησιν καιβελτίωσιν εις την τελευταίαν αυτήν περίοδον της φιλοσοφικής του ζωής,οπότε πλέον έγινε ξένος προς το παρελθόν του. Της τοιαύτης βελτιώσεωςκαι της αποκηρύξεως της θεωρίας &των ιδεών& και υιοθετήσεως τηςθεωρίας &της δυνάμεως& έχομεν όχι πλέον υπαινιγμούς, αλλά σαφεστάτηνκαι ειρωνικήν δήλωσιν εις τα εξής χωρία· Σοφ. (62): «Διότι εγώ, ότανήμην νεώτερος, και αυτό που δεν εννοούμεν τόρα, το μη ον, οσάκις τοέλεγε κανείς, ενόμιζα ότι το εννοώ τελείως (ιδέ και σελ. 64). (71):«Κυρίως μεν πρέπει να τους βελτιώσωμεν….. Δόσε λοιπόν διαταγήν ειςαυτούς που έγιναν καλλίτεροι» (70): «και επιμένουν ότι η αληθινήουσία είναι κάποια νοητά και ασώματα &είδη& (ιδέαι, τύποι). (73):«Δηλαδή θέ